عکس از نیکآهنگ کوثر
رضا پهلوی همانند خیلی دیگر از هموطنان، بر فعالیت سیاسی خود در دو سال گذشته افزوده است. به ویژه در رابطه با مسائل حقوق بشر و حمایت وی از حقوق انسانی شخصیتها و گروههایی که از لحاظ سیاسی با وی دارای اختلاف نظر هستند. که البته در این رابطه باید گفت: درود بر ایشان. اما پس از خبری مبنی بر احتمال رفع حصر شدن از رهبران جنبش سبز توسط حکومت، برخی از هواداران وی این گونه تحلیل میکنند که مطرح شدن و محبوب شدن روز افزون رضا پهلوی، باعث ترس حکومت شده و در نتیجه با مطرح کردن احتمال آزادی رهبران جنبش سبز، قصد انحراف افکار عمومی از شخص رضا پهلوی را دارد. باید خدمت این هموطنان عرض کرد که، چه بخواهند چه نخواهند، رضا پهلوی وزنه سیاسی خاصی در معادلات سیاسی کشور نیست. دلیل ساده آن هم این است که اولا ایشان در خارج از کشور به سر میبرند و مردم ایران در این ۳۳ سال ثابت کرده اند که برای کسی که خود در کمال امنیت در خارج از کشور به سر میبرد، حاضر به هواداری و پرداخت هزینه نیستند. این بیتفاوتی مردم نسبت به شخصیتها و گروههای "خارج از کشوری" را در جریان انتخابات ۸۸ هم شاهد بودیم. در حالی که موضع رضا پهلوی و دیگر "براندازان خارج از کشوری" عدم شرکت در این انتخابات بود، اما با این وجود با اکثریت بالایی در همین انتخابات سراپا اشکال و کمبود شرکت کردند تا شاید بتوانند اندکی شرایط زندگی خود را بهبود بخشند. این مساله را مطمئناً خود رضا پهلوی بهتر از هر کسی میداند، چرا که در غیر این صورت در این ۱۰ ماهی که موسوی و کروبی در حصر خانگی بودند، یک فراخوان تظاهرات صادر میکرد تا "میلیون ها" هوادار وی در کشور به خیابانها بیایند. هموطنان هوادار رضا پهلوی، در مسائل سیاسی باید واقع بین بود، چرا که در غیر این صورت دچار توهم میشویم، و توهم یعنی آغاز شکست و سرخوردگی. به امّید ایرانی آزاد، آباد و سرشار از عدالت و رفاه برای همه ایرانیان.
